Waarom je infraroodverwarmers steeds kapotgaan aan de kabels
Als je regelmatig op locatie werkt, hebt je vast wel gezien wat er gebeurt. De verwarmder zelf is in orde, maar de verbindingspunten zijn een probleem. De kabels worden broos, ze barsten en uiteindelijk ontstaat er een kortsluiting.
Het is frustrerend, want het ligt niet aan het verwarmingselement zelf. De echte oorzaak zit in de aansluiting tussen de kabel en de kwarts- of keramische behuizing.
Dit is het probleem met de meeste verwarmers:
Veel producten die je in de winkel kunt kopen, gebruiken goedkope lijmsoorten of eenvoudige siliconen. Dit werkt even goed, maar zodra de verwarmder echt heet wordt, beginnen deze materialen te verslechteren. De aansluiting wordt dan zwakker. Zodra er een opening ontstaat, kunnen zuurstof en vocht binnendringen. Dit beschadigt de verbindingen, waardoor de temperaturen te hoog worden. Als je hoge vermogens gebruikt, is dat geen technisch falen meer – het is zelfs een brandgevaar.
Hoe wij het anders doen:
Wij gebruiken geen enkele druppel lijm meer. In plaats daarvan gebruiken we glasceramisch materiaal dat bestand is tegen hoge temperaturen. Waarom? Omdat dit materiaal kan uitzetten en krimpen op dezelfde manier als de verwarmingsbuis. Hierdoor ontstaat een waterdichte verbinding. Bovendien gebruiken we kabels die bedekt zijn met fluoropolymeer. Deze kabels smelten niet en ruiken ook niet naar verbrand plastic, zelfs niet wanneer ze zich op een paar centimeter afstand van een element met een temperatuur van 600°C bevinden. Het doel is niet alleen om water buiten te houden, maar ook om ervoor te zorgen dat de elektrische verbindingen veilig blijven, zelfs wanneer de verwarmder extreme temperaturen moet doorstaan.
Het nadeel:
Er is wel een nadeel: omdat we permanente bindingen gebruiken, is het moeilijk om deze apparaten te repareren. Je kunt geen kabel gewoon losmaken en weer vastluiten ter plekke. Als een kabel kapotgaat, moet je de hele kabel vervangen.
Het klinkt als een nadeel, maar kijk er eens van deze kant naar: wil je liever tien minuten besteden aan het vervangen van een onderdeel elke paar jaar, of je hele weekend besteden aan het repareren van een apparaat dat elke zes maanden kapotgaat?
Als je een productielijn hebt, wil je natuurlijk betrouwbaarheid. Punt.